ಜಾನಕಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದಳು

ಜನಕನ ಪ್ರೀತಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಕಷ್ಟದ ಪರಿಚಯವೇ

ಇಲ್ಲದೆ ಬೆಳದ ಜಾನಕಿಗೆ

ಸ್ವಯಂ ವರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ರಾಮನ ಜೊತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವಾಗ

ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ತನ್ನಷ್ಟು ಸುಖಿ ಯಾರಿರಲಾರರೆಂದು ಬೀಗಿದಳು

ಕೈಕೇಯಿಯ ಸ್ವ್ವಾರ್ಥಕೆ ದಶರಥನ ಹೇಡಿಥನಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರತು ನಿಂತ ರಾಮನ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕಥೆಗೆ

ಜಾನಕಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದಳು

ಬಂಗಾರದ ಜಿಂಕೆಯ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ

ರಾವಣನ ಅಪರಣಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಕೊಡ ದರ್ಬೆಯನ್ನು

ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು

ಅಶೋಕವನದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತ ಸೀತೆಗೆ

ಮಾಂಡವಿ, ಉರ್ಮಿಳೆಯರು ಬಗ್ಗೆ ನೆನಯುತ್ತ ತನ್ನ

ಹಣೆಬರವನ್ನು ಹಳಿಯುತ್ತಾ ಕಂಬನಿ ಮಿಡಿಯುತ್ತ

ಜಾನಕಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದಳು

ವಾಲಿಯ ವಧೆಯಾಗಿ ಸುಗ್ರೀವನ ಕ್ಯಗೆ ಅದಿಕಾರ ಹೋದ

ಬಳಿಕ ಅದಿಕಾರದ ಮದದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ಮರೆತು

ವಾಲಿಯ ಮಡದಿ ತಾರಳೊಂದಿಗೆ ತೆಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ

ಅಣ್ಣ ರಾವನಣನು ತೊರೆದು ವಿಬಿಷಣ ರಾಮನ ಪಾಳೆಯ ಸೇರಿದ

ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಜಾನಕಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದಳು

ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದು

ಲಂಕವನ್ನು ಜಯಸಿದ ರಾಮನ ಜೊತೆ ಅಯೋದ್ಯೆಗೆ ಹೊರಟ

ಜಾನಕಿಯ ಶೀಲ ಶಂಕಿಸಿದ ಯಕಸ್ಹಿತ್ ಪಾಮರನ ಮಾತಿಗೆ ಕಟ್ಟು ಬಿದ್ದ ರಾಮ ತುಂಬು ಗರ್ಭಿಣಿಯನ್ನು ಕಾಡಿಗಟ್ಟಿದ ರಾಮನ

ನಡೆತೆಗೆ ಜಾನಕಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದಳು

ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸತ್ವ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ

ಸೀತೆ ಪುನೀಥೆ ಎಂದ ಕೊಂಡಾಡಿದ ಪ್ರಪಂಚದ ಮಾತಿಗೆ

ಜಾನಕಿ ಮರುಳಾದರು ಮಾತೃವಿನ ಒಡಲು ಉರಿದು ಹೋಯಿತು ಜಾನಕಿ ರಾಮನ

ಕೈ ಹಿಡಿದಾಗಿನಿಂದ ಪಟ್ಟ ಸುಖವೆಷ್ಟು

ಜಾನಕಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶಾಪವಾದ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ , ಗಂಡಿನ ಲೋಲುಪತೆಗೆ , ಸಂಶಯಕ್ಕೆ , ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾದ

ಜಾನಕಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಒದಲಾಲಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡ ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯ ಮಾತೃತ್ವದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಜಾನಕಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದಳು

hudukata

ಓ ಮೇಘಗಳೇ

ನಿಮ್ಮಲೆನಾದರೂ ಮುಚಿಟಿದಿರ

ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರುವ

ಕಾಲ

ಚಿಕ್ಕ ಹುದುಗನಿದಾಗ

ಬಯಲಿನ್ನಲಿ ಆಡುತ

ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತ

ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೊಯ್ಯುತ

ಕಾಡಿನ ಹಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಭಯ ಪಡುತ್ತ

ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ಹುಡುಕುತಿದ್ದ ಹೂಗಳು

ಗರಿಕೆಯ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೆದು ಹಾದಿ

ಮಾವಿನ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಗ್ಗಕೆ.

ತೂಗುವ ಊಯ್ಯಾಲೆ

ಅಜ್ಜಿಯ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಕೇಳುತಿದ್ದ

ರಾಕ್ಷಾಸರ ಕತೆಗಳು

ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಹೊಗುತ್ತಿದ ಸಂಭ್ರಮ್ಮ

ಸ್ನೇಹಿತರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ನಡೆಯುತಿದ್ದ ಸಂತಸ

ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳಂತೆ

ಬದುಕುತ್ತಿರುವ

ನನಗೆ ನೀವೇ ಆಶಾಕಿರಣಗಳಂತೆ ಕಾಣುತಿರೀ

ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ

ಕಳೆದು ಹೋದ

ಕಾಲವನೊಮ್ಮೆ

ಮತ್ತೆ

ನಿಮ್ಮ ಮೋಡಗlalli

ಕಾಣುತೇನೋ

ಎಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ದಿನವು ಕತೆತ್ತಿ

ನೋದುತ್ತಲೇ ಇರುತೇನೆ

ಬರಲಾಗದ ಕಾಲದ

ನನಸಾಗದ ಕನಸುಗಳು

ಸುಂದರ ನೆನಪುಗಳು

kaala

ಕಾಲದ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ

ಹಾದಿ ಸವೆದುದ್ದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ

ನೆನ್ನೆಗಳಿದ್ದವು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ

ನಾವಿಬ್ಬರಿದ್ದೆವು

ಅರಿವಿರದ ಬಾಹ್ಯ ಜಗತಿನಲ್ಲಿ

ಕನಸುಗಳಿದವು ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ

ನಿರ್ಮಲ ಮನಸುಗಳಿದವು

ಕಲ್ಮಶವಾಗದ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ

ಏನಾಗಿ ಹೋಯಿತು

ಕಳೆದು ಹೋದವಲ್ಲೇ

ವರ್ತಮಾನದ ವೇಗಕ್ಕೆ

ಮಾನವೀಯತೆ ಇಲ್ಲದ ಯಂತ್ರಗಳು

ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ಜೀವಗಳು

ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಹೃದಯಗಳು

ಬಟ್ಟ ಬಯಲು ಮುಚಿದಳು ಏನು ಇಲ್ಲ

ಕೊನೆಗೆ ಮಾನವನ್ನು ಸಹ

ಆದುನಿಕತೆಯ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ

ಸೃಜನತೆಯ ಸಾವು

ಉಳಿದಿವುದಿನೇನು ಬರಿ ನೋವು

ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಳೆದ ಆ ಕ್ಷಣದ

ನೆನಪು

ಮುತುಗದ ಹೂವು

ಕಾಲದ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ

ಹಾದಿ ಸವೆದುದ್ದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ

ನೆನ್ನೆಗಳಿದ್ದವು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ

ನಾವಿಬ್ಬರಿದ್ದೆವು

ಅರಿವಿರದ ಬಾಹ್ಯ ಜಗತಿನಲ್ಲಿ

ಕನಸುಗಳಿದವು ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ

ನಿರ್ಮಲ ಮನಸುಗಳಿದವು

ಕಲ್ಮಶವಾಗದ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ

ಏನಾಗಿ ಹೋಯಿತು

ಕಳೆದು ಹೋದವಲ್ಲೇ

ವರ್ತಮಾನದ ವೇಗಕ್ಕೆ

ಮಾನವೀಯತೆ ಇಲ್ಲದ ಯಂತ್ರಗಳು

ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ಜೀವಗಳು

ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಹೃದಯಗಳು

ಬಟ್ಟ ಬಯಲು ಮುಚಿದಳು ಏನು ಇಲ್ಲ

ಕೊನೆಗೆ ಮಾನವನ್ನು ಸಹ

ಆದುನಿಕತೆಯ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ

ಸೃಜನತೆಯ ಸಾವು

ಉಳಿದಿವುದಿನೇನು ಬರಿ ನೋವು

ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಳೆದ ಆ ಕ್ಷಣದ

ನೆನಪು

ಮುತುಗದ ಹೂವು

why new writers in kannada are less

this is the new question arising in all readers of kannada magazines and novels , we have a very good tradition of good laurets till 80's but after 80 we find very few writers and novelists in kannada but the readers are more , as new writers we can name very few, jayant kaykini. ravi belagere, viswewara bhat , ganesh mogali, vasudendra, pratap simha, and nagathihalli , and alur these are the best , but why none of others are not coming, i think there is no encourage for them if we send one article , we receive reply with some technical problem which cant be published , but they can guide us, and they can correct us and give a chance to publish with minor changes, where new writers can build their confidence , and their writing capabilities will increase but nobody are doing it, the most we read now a days is not a original its a copy of some or other life inspiration writings or it will be taken from internet, where are those days we read poornachandra tejaswi, lankesh, janagere, kum veerabhadrapa, b l venu, so our kannada short story segment is in pathetic condition. these neo editors can think and can do something which is very need for our kannada language.

a recent comment from devegowda, about karnataka that he shouldnt have born in karnataka, really all kannadigas are realised that he wouldnt have born in this state, he and his family thought that entire karnataka is their ancestral property and they used our state like thier inlaws home , and still he is speaking that he will reform from ashes , but this time even ashes is not there on the earth to reform gowda once again, and his manner and body language while speaking to media person is very ugly and irritating , i dont know why these media person give such a prefrence to him and show him on their channel its very painstaking to watch these fellows on screen.